w rumel ()
fraza przysłówkowa (1.1) także całkiem, bez wyjątku
(1.1) Wszyscy w rumel Waszmości powiedzą, że nikt niéma prawa wtykać nosa do familijnych dyfferencyi, abowiem ociec może, jako żywnie mu się podoba, karać nieposłuszne dzieckoDeotyma, Panienka z okienka, rozdz. VI, Ptak niebieski w klatce, Księgarnia i Skład Nut Stanisława Sadowskiego, Warszawa 1898..
trafić w rumelAleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Krakowska Spółka Wydawnicza, Kraków 1927; tu hasło: rumel.
<
(1.1)