meszt ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) lekki trzewik, kapećWitold Doroszewski, Objaśnienia wyrazów i zwrotów, „Poradnik Językowy” nr 4/1954, s. 38.
(1.1) Nie boso, lecz zruciwszy zdeptane baczmagi,W samych mesztach dla swoich meczetów powagiBez broni na znak skruchy Turcy do nich kroczą,Choć we krwi ludzkiej ręce po łokcie ubrocząWacław Potocki, Chodzić, nóg nie umywszy. Na toż drugi raz, w: Moralia, Akademia Umiejętności w Krakowie, Kraków 1915..
meszta
< Witold Doroszewski, Objaśnienia wyrazów i zwrotów, „Poradnik Językowy” nr 4/1954, s. 37.
Obok formy meszt istniał także synonim w rodzaju żeńskim – meszta.
(1.1)