wiór ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) spiralne pasemko powstałe jako odpad przy obróbce wiórowej; (1.2) odłupek kamienny, którego długość przekracza dwukrotnie szerokość;
(1.1-2)
(1.1) Po heblowaniu desek, musieliśmy uprzątnąć wióry z ziemi. (1.2) Wióry były wytwarzane w paleolicie.
(1.1) strużka
wiórkarka , wiórołup , wiórowanie , wiórnik wiórek wiórować wiórowy
aż wióry lecą • gdzie drwa rąbią, tam wióry lecą • iść w wióry • suchy jak wiór • wyschnąć na wiór • zeschnąć na wiór
od pierwiastka → rozbić, rozerwać z wyjątkowym przedrostkiem
angielski: (1.1) swarf włoski: (1.1) truciolo