goić ()
czasownik przechodni niedokonany ( zagoić) (1.1) powodować wyleczenie uszkodzeń skórnych lub śluzówkowych, np. zabliźnianie ran (1.2) przyczyniać się do dobrostanu duchowego, psychicznego czasownik zwrotny niedokonany goić się ( zagoić się) (2.1) ulegać gojeniu
(1.1) Ta maść goi rany.
(1.2) koić, łagodzić, uspokajać
(1.1) leczyć
czas goi rany • goić się jak na psie
angielski: (1.1) heal; (1.2) heal; (2.1) heal duński: (2.1) læge niemiecki: (1.1) heilen; (1.2) heilen; (2.1) abheilen ukraiński: (1.1) гоїти; (1.2) заживляти; (2.1) виліковувати włoski: (1.1) guarire, rimarginare; (1.2) rimarginare