wróg publiczny ()
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba, której działania są postrzegane jako przestępstwa, uważana za zagrożenie dla społeczności i napiętnowana przez niąRoman Zawliński, Poradnik językowy, Państwowe Wydawnictwo Naukowe 2002, s. 53.
(1.1) ;
(1.1) Jak wszystkim wiadomo od morza do Tatr, w naszej błogosławionej krainie – jest pan Wrogiem Publicznym. To piętno wielce zasłużone (…)Roman Bratny, Tryptyk paradoksalny, 1992, s. 233.
(1.1) przestępca
wróg publiczny numer jeden
kalka z
angielski: (1.1) public enemy łaciński: (1.1) publicus hostis węgierski: (1.1) közellenség