λάσπη ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) błoto (1.2) zaprawa murarska (1.3) osad, muł, szlam (1.4) bagno, błoto, hańba, upadek (1.5) plama, hańba, piętno
(1) F30
(1.1) Δεν ξέρω πώς να καθαρίσω εύκολα τα ρούχα λερωμένα με λάσπη. → Nie wiem, jak łatwo wyczyścić ubranie zabrudzone błotem.
(1.1) ιλύς, πηλός (1.2) χαρμάνι (1.3) κατακάθι, ίζημα, καθίζημα, βούρκος (1.4) κατάπτωση, ξεπεσμός, βούρκος (1.5) συκοφαντία, συκοφάντηση, αδικόβγαλμα
λασπουριά , λάσπωμα λασπερός, λασπώδης λασπώνω, λασπώνομαι
κόβω λάσπη → brać nogi za pas • ρίχνω λάσπη → obrzucać błotem przysłowie λάσπη δουλειά → jak w błoto wrzucił