durchstechen ()
czasownik mocny, rozdzielnie złożony (1.1) przebijać, przebić (np. przez materiał) czasownik mocny, nierozdzielnie złożony (2.1) przebijać, przebić (np. igłą)
(1.1)Wiktionary.de, durchstechen (Konjugation), 2020 durchstech|en (sticht durch), stach durch, durchgestochen (haben) (2.1) durchstech|en (durchsticht), durchstach, durchstochen (haben)
Durchstechen , Durchstechung , Durchstecherei