__TOC__ שטיבל ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) sztybel

שטיבל ()

; polska: sztibl

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) domek, mieszkanko, chatka (1.2) pokoik, izdebka (1.3) sztybel, niewielki chasydzki dom modlitwy, chasydzka synagoga/bóżnica

(1.1-3) שטיבל; שטיבלעך

(1.1) מיר דערזעען פֿאַר זיך אַ גאַס, און נאָך אַ גאַס. אַ ווײַסן קלויסטער, גערטנער, הויפֿן, שטיבלעך.‏ → Zauważamy przed sobą ulicę i jeszcze jedną ulicę. Biały kościół, ogrody, podwórka i domkiשלום־עליכם (Szolem-Alejchem): מאָטל פּייסי דעם חזנס (Motl Pejsi dem chazns).​. (1.2) און ווי נאָר דאָס מיידל האָט זיך באַוויזן, אַזוי איז ליכטיק געוואָרן דאָס גאַנצע שטיבל, מיטן גאַנצן הקדש.‏ → I jak tylko dziewczyna się pojawiła, wówczas rozświetliła się cała izdebka, wraz z całym przytułkiemשלום־עליכם (Szolem-Alejchem): דער בלוטיקער שפּאַס (Der blutiker szpas).​.

שטוב, שטוביקער, שטוביקונג שטוביקן שטוביק שטוב־

od → dom, pokój