gonitwa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) uganianie się, ściganie (1.2) bieg koni podczas wyścigów (1.3) natłok codziennych obowiązków (1.4) wytężony wysiłek w celu zdobycia dóbr materialnych
(1.1-4)
(1.2) W pierwszej gonitwie ogier zajął drugie miejsce. (1.3) W codziennej gonitwie całkowicie zapomniała o zwróceniu książek do biblioteki.
goniec //, pogonia wygonić gonitwa myśli
angielski: (1.1) chevy; (1.2) race esperanto: (1.2) ĉevalvetkuro rosyjski: (1.1) гон (gon) włoski: (1.2) corsa