dyb ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) głębia przymiotnik (2.1) głęboki (2.2) głęboki, dogłębny
(1) et dyb, dybet, dyb, dybene (2) dyb, dybt, dybe;
(1.1) I havets dyb lever dyrene i totalt mørke. → W głębi morza zwierzęta żyją w całkowitej ciemności. (2.1) Jeg spiste ærtesuppen fra en dyb tallerken. → Zjadłam grochówkę z głębokiego talerza. (2.2) På den engelsksprogede kandidatuddannelse i biokemi får du dyb indsigt i den kemiske sammensætning i levende organismer. → Na anglojęzycznych studiach magisterskich z biochemii zyskasz dogłębny wgląd w chemiczny skład organizmów żywych. (2.2) Ikke noget enkelt Træk, ikke en Gang en Taare, forraadte Barnets Følelser; alligevel afgav den hele, lille Skikkelse et rørende Billede paa Sorg, en dyb, uudtalelig Sorg. → Ani jeden rys, ani nawet łza nie zdradziły uczuć dziecka; a jednak cała jego drobna postać była poruszającym obrazem smutku, głębokiego, niewysłowionego smutku.
(2.1) lav
dybde fordybe fordybet dybt
(1) (2)
por. dybde → głębokość