dorobkiewicz ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba bogata lub o wysokiej pozycji społecznej osiągniętej z wykorzystaniem sprzyjających okoliczności
(1.1)
(1.1) Sztuka, napisana z dużym humorem i wdziękiem, opowiada o perypetiach młodego szlachcica starającego się o rękę córki tytułowego dorobkiewicza, ten jednak usiłuje wydać ją za księcia.
(1.1) nowobogacki, nuworysz, parweniusz; dorobnik
(1.1) bogacz
dorobek , dorobkiewiczostwo , dorobnik dorobkiewiczowski
(1.1) białoruski: (1.1) выскачка esperanto: (1.1) elsaltulo, novriĉulo hiszpański: (1.1) nuevo rico niemiecki: (1.1) Emporkömmling węgierski: (1.1) újgazdag włoski: (1.1) pidocchio rifatto , pidocchio risalito