kultywator ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) drapacz, narzędzie uprawowe do spulchniania roli bez jej odwracania oraz do niszczenia chwastów; rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) ktoś, dla kogo ważny jest rozwój i istnienie jakiegoś elementu kultury
(1.1) (2.1)
(1.1) Złodziej skradł kultywator konny oraz bronę o wartości 1000 złotych.
(2.1) kultywator +
(1.1) kultywator konny
kultywatorka kultywatorowy kultywatorować
angielski: (1.1) cultivator bułgarski: (1.1) култиватор esperanto: (1.1) kultivatoro fiński: (1.1) kultivaattori francuski: (1.1) cultivateur hiszpański: (1.1) cultivador interlingua: (1.1) cultivator kataloński: (1.1) conreadora niderlandzki: (1.1) cultivator niemiecki: (1.1) Ackerfräse , Kultivator rosyjski: (1.1) культива́тор szwedzki: (1.1) kultivator turecki: (1.1) kültivatör ukraiński: (1.1) культиватор węgierski: (1.1) kultivátor wilamowski: (1.1) hȫka , höka