grzechotać ()
czasownik nieprzechodni niedokonany ( zagrzechotać) (1.1) wydawać z siebie grzechot (1.2) wywoływać grzechotanie przez poruszanie instrumentem lub przedmiotem
(1.1-2) , grzechoczę / grzechocę; lub
(1.1) Z głębokości wielkich domów / ślepe kraby wyszły, / a za nimi grzechotały ogony / rude jak lisyKarol Topornicki, Chwila biblijna (z tomu „Widma”). (1.1) Trzeszczą w nich stawy i kości grzechoczą, / Z uszu im piasek się sypie, / Żwir zgrzyta w płucach, a jednak ochoczo / Tańcują sobie na stypieFelicjan Faleński, Taniec szkieletów. (1.2) Dzieci grzechocą terkotkami, biegając po sieni.
grzechot , grzechotanie , grzechotka , grzechotnik , grzechotniki , grzechotnikowate zagrzechotać grzechotliwy
pochodzenie dźwiękonaśladowcze
angielski: (1.1) rattle włoski: (1.2) crepitare, ticchettare, tintinnare