pohukiwać ()
czasownik nieprzechodni niedokonany ( pohukać) (1.1) o sowie, puchaczu wydawać głuche dźwięki (1.2) głośno pokrzykiwać, wydawać głuche dźwięki (1.3) upominać wyrażając dezaprobatę
(1.1)
(1.1) W oddali pohukiwał leśny puchacz. (1.2) Cyrkowa widownia pohukiwała głośno i radośnie. (1.2) Basetla pohukiwała, nadając rytm melodii. (1.3) Przestałbyś już na niego pohukiwać, on się nie zmieni.
huk , pohukiwanie pohukać
angielski: (1.1) hoot nowopruski: (1.1) aūktwei włoski: (1.1) gufare