torować ()
czasownik przechodni niedokonany ( utorować) (1.1) umożliwiać przejście lub przejazd poprzez usuwanie przeszkód (1.2) umożliwiać osiągnięcie wyznaczonego celu (1.3) przyczyniać się do rozwoju lub zaistnienia czegoś
(1.1-3)
(1.1) Lodołamacze torują przejścia na kole podbiegunowym. (1.2) Drogę do urzędu torował mu wuj zatrudniony w ministerstwie. (1.3) Postęp w liturgii torowały również synody lokalne.
(1.1) torować + • nie torować +
(1.1) torować drogę / przejście / szlak / ścieżkę (1.2) torować dostęp / karierę • torować własną piersią (1.3) torować postęp
torowisko , tor , torowanie , tory utorować torowy
przysłowia: w świętą Małgorzatę skąd wiatr duje, drogę po zboże toruje
angielski: (1.1) clear the way; (1.2) clear the way; (1.3) facilitate szwedzki: (1.1) bana włoski: (1.1) fare largo, fare strada