konserwator ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba konserwująca dzieła sztuki (1.2) urzędnik nadzorujący dobrostan obiektów zabytkowych (1.3) urzędnik nadzorujący dobrostan obiektów przyrodniczych (1.4) mechanik nadzorujący pracę maszyn i ich konserwację (1.5) urzędnik broniący stanu posiadania i zarządzający dobrami
(1.1-5)
(1.1) Zawieźmy rzeźbę do konserwatora w Gandawie. (1.2) Otrzymaliśmy pozwolenie konserwatora na pomalowanie tych framug. (1.3) Na wycięcie kasztanowca pozwolił konserwator przyrody. (1.4) Cecylia zgłosiła konserwatorowi, że żarówka w windzie znowu mruga. (1.5) Król ustanowił konserwatorami biskupstwa swych kuzynów.
(1.1) artysta konserwator • konserwator dzieł sztuki / malarstwa (1.2) miejski konserwator zabytków • wojewódzki konserwator zabytków • biuro / urząd konserwatora • zalecenia konserwatora • zatwierdzony przez konserwatora (1.3) główny / naczelny konserwator • konserwator ochrony przyrody / przyrody • wojewódzkiego konserwator przyrody
(1.1) renowator, restaurator
(1.2) urzędnik (1.3) urzędnik
konserwatornia , konserwatorstwo konserwatorka konserwatorski, konserwatywny konserwować
→ zachowujący, chroniący
angielski: (1.1) conservator; (1.5) conservator bułgarski: (1.1) консерватор włoski: (1.1) conservatore , restauratore