konserwator ()

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba konserwująca dzieła sztuki (1.2) urzędnik nadzorujący dobrostan obiektów zabytkowych (1.3) urzędnik nadzorujący dobrostan obiektów przyrodniczych (1.4) mechanik nadzorujący pracę maszyn i ich konserwację (1.5) urzędnik broniący stanu posiadania i zarządzający dobrami

(1.1-5)

(1.1) Zawieźmy rzeźbę do konserwatora w Gandawie. (1.2) Otrzymaliśmy pozwolenie konserwatora na pomalowanie tych framug. (1.3) Na wycięcie kasztanowca pozwolił konserwator przyrody. (1.4) Cecylia zgłosiła konserwatorowi, że żarówka w windzie znowu mruga. (1.5) Król ustanowił konserwatorami biskupstwa swych kuzynów.

(1.1) artysta konserwator • konserwator dzieł sztuki / malarstwa (1.2) miejski konserwator zabytków • wojewódzki konserwator zabytków • biuro / urząd konserwatora • zalecenia konserwatora • zatwierdzony przez konserwatora (1.3) główny / naczelny konserwator • konserwator ochrony przyrody / przyrody • wojewódzkiego konserwator przyrody

(1.1) renowator, restaurator

(1.2) urzędnik (1.3) urzędnik

konserwatornia , konserwatorstwo konserwatorka konserwatorski, konserwatywny konserwować

→ zachowujący, chroniący

angielski: (1.1) conservator; (1.5) conservator bułgarski: (1.1) консерватор włoski: (1.1) conservatore , restauratore