wychodzić z siebie ()
fraza czasownikowa niedokonana (1.1) odczuwać silne uczucie zdenerwowania (1.2) usilnie się starać
(1.1-2) , „z siebie”
(1.1) Ludzie wychodzili z siebie, gdy rząd podnosił podatki. (1.1) Kazik wychodzi z siebie, gdy jego syn słucha Dżemu. (1.2) Matka wychodziła z siebie, by kupić ci ten tornister.
(1.1) pękać ze złości, tracić nerwy (1.2) wychodzić ze skóry, stawać na głowie, stawać na rzęsach, stawać na uszach, wyłazić ze skóry; czynić cuda, poruszać niebo i ziemię, poruszać wszystkie sprężyny
zobacz też: Indeks: Polski - Związki frazeologiczne
włoski: (1.1) uscire di cervello, uscire di testa