wybawiciel ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba, która wybawia
(1.1)
(1.1) Błogosławiony jesteś, Wybawicielu Izraela, który natarcie mocarza złamałeś ręką swego sługi Dawida i który obóz filistyński wydałeś w ręce Jonatana, syna Saula, i tego, który broń za nim nosiłPierwsza Księga Machabejska 4,30, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Feliks Gryglewicz)..
(1.1) oswobodziciel, wybawca, zbawca, zbawiciel
wybawca , wybawienie wybawicielka wybawiać , wybawić
bułgarski: (1.1) избавител (izbavitel) dinka: (1.1) puɔth francuski: (1.1) sauveur islandzki: (1.1) lausnari niemiecki: (1.1) Erlöser słowacki: (1.1) spasiteľ starogrecki: (1.1) σωτήρ (sōtēr) ukraiński: (1.1) рятівник (râtìvnik) włoski: (1.1) salvatore