świętokradztwo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) znieważenie lub zbezczeszczenie kogoś lub czegoś uznawanego za święte (1.2) przestępstwo polegające na popełnieniu świętokradztwa (1.1)
(1.1)
(1.1) Mieli oni wiele czci dla papiestwa, dla Kościoła w ogóle, traktowali kult religijny jako powinność chrześcijanina, a każde naigrawanie się z religii uznawali za niewybaczalne świętokradztwo.
(1.1) profanacja
świętokradca świętokradczyni świętokradczy świętokradczo
angielski: (1.1) sacrilege bułgarski: (1.1) светотатство duński: (1.1) helligbrøde esperanto: (1.1) sakrilegio, profanado hiszpański: (1.1) sacrilegio interlingua: (1.1) sacrilegio nowogrecki: (1.1) ιεροσυλία , βεβήλωση