niemczyć ()
czasownik przechodni niedokonany ( zniemczyć) (1.1) narzucać kulturę i język niemiecki (1.2) nadawać czemuś charakter niemiecki czasownik zwrotny niedokonany niemczyć się ( zniemczyć się) (2.1) przyswajać kulturę i język niemiecki, stawać się Niemcem
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Chcieli niemczyć mieszkańców małopolskich miast. (1.2) Władze niemczyły słowiańskie nazwy miast i wiosek. (2.1) Ich wnuki zaczynały niemczyć się i nie było na to rady.
(1.1) niemczyć + • nie niemczyć + (1.2) niemczyć + • nie niemczyć +
(1.1) niemczyć ludność / szlachtę (1.2) niemczyć herby / nazwy
(1.1) germanizować, zniemczać (1.2) zniemczać (2.1) niemczeć
Niemcy /, niemczenie , niemiec /, Niemiec , niemra , Niemra
duński: (1.2) fortyske kazachski: (1.1) немістеу; (1.2) немістеу niemiecki: (1.2) eindeutschen norweski (bokmål): (1.2) fortyske norweski (nynorsk): (1.2) fortyske, fortyska rosyjski: (1.1) онемечивать; (1.2) онемечивать szwedzki: (1.2) förtyska węgierski: (1.1) németesít; (1.2) németesít