brzydzić ()
czasownik przechodni niedokonany ( brak) (1.1) powodować obrzydzenie czasownik zwrotny niedokonany brzydzić się ( brak) (2.1) odczuwać wstręt do czegoś
(1.1) (2.1)
(1.1) Polityka zawsze brzydziła prostych ludzi. (2.1) Dobry człowiek brzydzi się wszelkim występkiem.
(1.1) brud / polityka / zło brzydzi • donosy / glizdy / pająki / szczury brzydzą (2.1) brzydzić się donoszeniem / grzechem / obgadywaniem / występkiem
brzydzenie obrzydzać , obrzydzić brzydki brzydko
→ budzić nieprzyjemne odczucie
angielski: (1.1) disgust francuski: (1.1) dégoûter; (2.1) abominer hiszpański: (2.1) abominar ido: (2.1) abominar kataloński: (2.1) abominar łaciński: (2.1) abomino niemiecki: (1.1) abhorreszieren, ekeln portugalski: (2.1) abominar włoski: (2.1) aborrire, avere ripugnanza, provare ripulsione