wachtowy ()

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) marynarz pełniący wachtę przymiotnik relacyjny (2.1) związany z wachtą, dotyczący wachty

(1.1) (2.1)

(1.1) Jednym z kanonów prawa morskiego jest obowiązek wachtowego na „oku“ meldować kapitanowi wszelkie stwory czy to żywe, czy martwe, ukazujące się na widnokręgu lub na horyzoncieJerzy Szarecki, Czapka topielca (wyd. 1931). (2.1) Ponieważ drugi oficer zachorował w ciągu podróży, awansowałem na oficera wachtowego, czuwającego samodzielnie nad pokłademJoseph Conrad, Zwierciadło morza (tłum. Aniela Zagórska, wyd. 1935).

(1.1) wachtarz

wachta , wachtarz