nokautować ()
czasownik przechodni niedokonany ( znokautować) (1.1) uniemożliwiać rywalowi dalszą walkę poprzez zadanie unieszkodliwiającego ciosu
(1.1)
(1.1) W szeregu walk nokautował rywala jednego po drugim.
(1.1) nokautować + • nie nokautować +
nokaut , nokautowanie , znokautowanie znokautować nokautowy
baskijski: (1.1) nokeatu bułgarski: (1.1) нокаутирам hiszpański: (1.1) noquear niemiecki: (1.1) ausknocken nowogrecki: (1.1) βγάζω (κάποιον) νοκ άουτ rosyjski: (1.1) нокаутировать włoski: (1.1) mettere ko, mettere fuori combattimento