wychowaniec ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) wychowanek
(1.1)
(1.1) Gdy jednakże wchodził już do pokoju pana swego, pułkownikowa wyszła drzwiami bocznemi, a opiekun wraz z wychowańcem pozostał sam na samCyprian Kamil Norwid, Łaskawy opiekun czyli Bartłomiej Alfonsem (wyd. 1934). (1.1) Wczoraj miało miejsce spotkanie się b. wychowańców b. Szkoły Głównej, którzy 10 lat temu, a zatem w r. 1870, ukończyli wydział medycznyHenryk Sienkiewicz, Wiadomości bieżące, rozbiory i wrażenia literacko-artystyczne 1880 („Gazeta Polska” 1880, nr 144).
wychowanek , wychowanie , wychowywanie , wychowanka , wychowawca , wychowawczyni wychowanica wychowywać , wychować , chować wychowany, wychowawczy wychowawczo
(1.1)