περιορισμός ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) ograniczenie, restrykcja, zmniejszenie, cięcie, oszczędność (1.2) areszt, aresztowanie, zatrzymanie, internowanie, zamknięcie
(1) M17
(1.1) Στις δυτικές κοινωνίες, ωστόσο, ο περιορισμός των ατομικών ελευθεριών νοείται μόνο στην περίπτωση πολέμου.Κώστας Ιορδανίδης, Ελευθερία και φόβος, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 31.01.2021 → Jednakże w społeczeństwach zachodnich ograniczenie swobód indywidualnych uznaje się jedynie w wypadku wojny.
(1.2) υπό περιορισμό → pod aresztem • περιορισμός κατ' οίκον → areszt domowy
(1.1) ελάττωση, μείωση, περιστολή, μετριασμός (1.2) εγκλεισμός, κλείσιμο, μάντρωμα, κατακράτηση
περιοριστής περιορίσιμος, περιορισμένος, περιοριστικός περιοριστικά, περιοριστικώς περιορίζω, περιορίζομαι