trysnąć ()
czasownik nieprzechodni dokonany ( myć) (1.1) wydobyć się cienką mocną strugą (1.2) wydobyć się z siebie coś cienką mocną strugą (1.3) zamanifestować swój stan psychiczny lub fizyczny (1.4) pojawić się z impetem
(1.1-4) lub
(1.1) W tejże chwili krzyk dał się słyszeć... krew trysnęła i strumień jej oblał zbliżającego się jenerała, który zachwiał się i padł na wznakJózef Ignacy Kraszewski, Bezimienna (wyd. 1912). (1.2) Nim słońce tryśnie światła promieniami, / By mgły z wątpienia i złudy rozgonićWładysław Tarnowski, Anioł Stróż (wyd. 1863). (1.3) Za tych — co batem ścięte liście, / za tych — co ptaki z wosku lane, / tych co im krew znużeniem tryśnie / i tych — co wbici cieniem w ścianę / i za zwierzęta konające / którym powoli oczy bledną — / — chciałbyś odrzucić Bogu — życie, / umrzeć raz drugi jak ZbawicielKrzysztof Kamil Baczyński, Krzyż (1944). (1.4) W tem — z burzy trysnęła tęcza!Władysław Tarnowski, Morskie oko (wyd. 1865)
(1.2) trysnąć + (czym) (1.3) trysnąć + (czym)
(1.1) krew / łzy / woda trysnęła • iskry / płomienie trysnęły • trysnąć strumieniem (1.2) fontanna trysnęła • źródło trysnęło (1.3) trysnąć energią / optymizmem
wytrysk , wytryśnięcie , tryskawka , trysk , tryskanie , tryśnięcie , tryskacz , tryskawa tryskać
(1.1) ukraiński: (1.1) бри́знути