oszaleć ()
czasownik nieprzechodni dokonany ( szaleć) (1.1) ulec pomieszaniu zmysłów, wpaść w szał (1.2) stracić rozsądek pod wpływem silnych uczuć (1.3) zaangażować się nadmiernie, zacząć poświęcać komuś lub czemuś zbyt wiele uwagi lub czasu
(1.1) zbzikować, ześwirować, zwariować
oszalenie , szalony , szał oszalały, szalony szaleć
angielski: (1.1) go insane, go crazy; (1.2) go berserk duński: (1.1) (blive) gal / sindssyg / vanvittig / skør / tosset; (1.2) (blive) gal; (1.3) (blive) gal / vild / skør / tosset jidysz: (1.1) משוגע ווערן (meszuge wern) niderlandzki: (1.1) gek worden ukraiński: (1.1) здуріти