barszcz z rurą ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) barszcz czerwony gotowany na mięsie, podawany z kością szpikowąMałgorzata Szubert: Leksykon rzeczy minionych i przemijających, Wydawnictwo Muza, Warszawa 2004, s. 20.
(1.1)
(1.1) Barszcz z rurą już na stole! — zawołał stary ogrodnik, wszedłszy do gabinetu jegomościCyprian Kamil Norwid, Łaskawy opiekun, czyli Bartłomiej Alfonsem, Warszawa 1934.. (1.1) Zażywając tabakę lub paląc fajkę popijali grzane piwo lub zajadali barszcz z rurą, białogłowom zalecając kwiat lipowy i rumianekFranciszek Galiński, Gawędy o Warszawie, PIW, Warszawa 1960, s. 123..
(1.1) barszcz czerwony
(1.1) rura do barszczu; przysłowia: kiep barszcz bez rury
rura tu jako dawne potoczne określenie kości szpikowej. (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie