wilczura ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wilcza skóra (1.2) burka podbita wilczą skórą (1.3) suka owczarka niemieckiego (1.4) samica wilka
(2.1) , od: wilczur
(1.1-4)
(1.2) Pierwszy prowadził osobiście pan Józef, ubrany w wilczurę włosem na wierzch, w czapce z okularami, może nie bez celu tak ukryty pod przebraniemJózef Weyssenhoff, Gromada (wyd. 1925).
(1.2) ciepła / ciężka / stara / zrudziała wilczura • wilczura bez rękawów • ubrany w wilczurę • narzucić wilczurę (1.3) roczna wilczura
(1.1) wilki (1.3) wilczyca (1.4) wilczyca
(1.1) skóra (1.2) okrycie (1.3) suka (1.4) samica
wilczur , wilczurek , wilk / wilczurzy, wilczy