wykrzyknąć ()
czasownik przechodni dokonany ( wykrzykać, wykrzykiwać) (1.1) wydobyć z siebie okrzyk (1.2) krzycząc, powiedzieć coś
(1.1) O, pan naczelnik! – wykrzyknęła trochę zbyt głośno pani Małgosia, poprawiając odruchowo nieco zmierzwioną blond grzywkę, do której rozczochrania przyczyniła się przed chwilą wprawna ręka Waldka.
wykrzyknięcie , wykrzyknik krzyczeć, wykrzykać , wykrzykiwać
(1.1) czeski: (1.1) vykřiknout esperanto: (1.1) ekkrii słowacki: (1.1) vykríknuť ukraiński: (1.1) викрикнути