napotykać ()
czasownik przechodni niedokonany ( napotkać) (1.1) spotykać przypadkiem (1.2) zdarzać się komuś, czemuś; stawać się częścią doświadczenia życiowego czasownik zwrotny niedokonany napotykać się ( napotkać się) (2.1) spotykać przypadkiem siebie nawzajem czasownik zwrotny niedokonany napotykać się ( napotknąć się) (3.1) potykać się długo, wiele razy
(1.1) natrafiać, spotykać, natykać się (1.2) doświadczać, doznawać, przytrafiać się, stykać się
napotykanie , napotkanie
angielski: (1.1) come across, run into, cross paths; (1.2) encounter chiński standardowy: (1.1) 碰到 (pèngdào); (1.2) 碰到 (pèngdào); (2.1) 碰到 (pèngdào) duński: (1.1) træffe, møde; (2.1) træffe, møde; (3.1) møde