bioindykacja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ocena stanu środowiska naturalnego lub określenie właściwości jakiegoś czynnika środowiskowego (np. poziomu zanieczyszczeń) za pomocą wskaźników biologicznych, którymi są organizmy (bioindykatory)Grażyna Łabno „Ekologia. Słownik encyklopedyczny”, Wydawnictwo Europa, Wrocław 2006, ISBN 837407017X;
(1.1)
(1.1) W bioindykacji zwykle bierze się pod uwagę trzy główne wskaźników ekologicznych: obfitość fauny, jej strukturę jakościową, elementy funkcjonowania, np. migracje„Sylwan. Czasopismo miesięczne dla leśników i właścicieli ziemskich”, wyd. 1-6, Galicyjskie Towarzystwo Leśne, 1996, s. 64.
(1.1) fitoindykacja, zooindykacja, mykoindykacja, lichenoindykacja
(1.1) biomonitoring
bioindykator bioindykacyjny
(bíos) + → życie + oznajmiać, wskazywać
angielski: (1.1) bioindication francuski: (1.1) bioindication