detonować ()
czasownik przechodni niedokonany ( zdetonować) (1.1) powodować wybuch (1.2) wywoływać onieśmielenie czasownik nieprzechodni niedokonany ( zdetonować) (2.1) rozrywać się z hukiem; ulegać eksplozji (2.2) wykonywać dźwięki nieczysto czasownik zwrotny niedokonany detonować się ( zdetonować się) (3.1) być lub stawać się speszonym
(1.2) onieśmielać, peszyć, zawstydzać (2.1) eksplodować, wybuchać (2.2) fałszować (3.1) onieśmielać się, peszyć się, zawstydzać się
zdetonowanie , detonator , detonowanie , detonacja detonacyjny zdetonować
białoruski: (1.1) дэтанаваць, выбухаць; (1.2) канфузіць, бянтэжыць; (3.1) саромецца, канфузіцца, бянтэжыцца niemiecki: (1.1) sprengen; (1.2) verdutzen; (2.1) detonieren; (2.2) detonieren; (3.1) sich genieren