figurować ()
czasownik nieprzechodni niedokonany (brak ) (1.1) być gdzieś zamieszczonym lub wymienionym (1.2) brać udział (1.3) działać wyobraźnią (1.4) być figurą, mieć wzięcie, być kimś (1.5) grać niemą lub nieistotną rolę
(1.1) Ponieważ pierwsza sala to rodzaj pizzerii—spaghetterii, a ja koniecznie chciałem raczyć się czymś rdzennie śląskim, udaliśmy się ze Sławkiem Sierzputowskim (mistrzem o•biek•ty•wu) — do tej drugiej, gdzie wśród arcybogatego jadłospisu potraw z całego świata figuruje wiele spe•cja•łów lokalnych. (1.1) — Przykro mi, ale pańskie nazwisko nie figuruje na liście zaproszonych.
(1.1) pojawiać się, znajdować się (1.2) paradować, występować (1.3) wyobrażać sobie
figurka , figurant , figuracja , figura , figurowanie
angielski: (1.1) figure duński: (1.1) figurere, forekomme, optræde francuski: (1.1) figurer hiszpański: (1.1) figurar niemiecki: (1.1) verzeichnet sein norweski (bokmål): (1.1) figurere norweski (nynorsk): (1.1) figurere szwedzki: (1.1) figurera, uppträda, förekomma włoski: (1.1) figurare