wylatywać ()
czasownik nieprzechodni niedokonany ( wylecieć) (1.1) lecąc, opuszczać jakieś miejsce, wydostawać się skądś (1.2) rozpoczynać skądś lot celem podróży (1.3) zostawać wystrzelonym (1.4) unosić się w górę samoczynnie lub będąc wyrzucanym (1.5) szybkim ruchem wydostawać się skądś (1.6) wypadać skądś (1.7) zostawać usuniętym, wyrzucanym skądś
(1.1) odlatywać, wyfruwać (1.2) startować (1.4) ulatywać, unosić się (1.6) wypadać
wylatywanie , wylot , wylotek , lotnik latać, latywać oblatany
angielski: (1.1) fly out; (1.2) take off, take to the air; (1.3) fly; (1.4) escape; (1.6) fall out; (1.7) be fired, get the sack francuski: (1.4) s'envoler; (1.6) sauter hiszpański: (1.2) despegar; (1.4) salir; (1.5) volar; (1.6) caer niemiecki: (1.1) herausfliegen, wegfliegen; (1.2) abheben; (1.3) herausfliegen; (1.4) entweichen; (1.5) herauslaufen, herausschießen; (1.6) herausfliegen