wegetować ()
czasownik nieprzechodni niedokonany ( przewegetować) (1.1) wieść życie ograniczone do procesów fizjologicznych (1.2) rozwijać się jako roślina (1.3) ledwo bytować, bez perspektywy lepszej przyszłości
(1.1) Wojna zostawiła go bez dachu nad głową i bez żywności; teraz wegetuje dzięki zapomogom. (1.1) Drzewa liściaste jesienią tracą liście, a całą zimę wegetują.
(1.2) rosnąć, rozwijać się
wegetacja , wegetowanie wegetacyjny, wegetatywny
angielski: (1.3) vegetate duński: (1.1) vegetere hiszpański: (1.1) vegetar, anquilosarse; (1.2) vegetar; (1.3) vegetar, languidecer niemiecki: (1.2) vegetieren; (1.3) dahinvegetieren, sein Dasein fristen