deal breaker ()
fraza rzeczownikowa policzalna (1.1) złamanie umowy, przeszkoda, czynnik powodujący zakończenie ( negocjacji, umowy, związku)
(1.1) deal breaker; deal breakers
(1.1) The lack of his business expertise was a deal breaker for me — I ended the negotiations straight away. → Brak doświadczenia z jego strony był powodem do natychmiastowego zakończenia negocjacji.
(1.1) dealbreaker, deal-breaker