sylogizm () , , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wnioskowanie z dwóch przesłanek, które łączy jedno wspólne pojęcie, „np. jeżeli każdy M jest P oraz każdy P jest S, to każdy M jest S”;
(1.1)
(1.1) Według tradycyjnego rozumienia abdukcja jest zwykłym sylogizmem, zawiera jednak pewną miarę niepewności, co jest sytuacją częstą nie tylko w myśleniu naukowym, ale w myśleniu w ogóle. (1.1) Większość Twoich dowodów to typowy sylogizm. Nie nazwałam brudasami osób, które nie myją codziennie włosów.
(1.1) abdukcja
sylogistyczny
<
angielski: (1.1) syllogism baskijski: (1.1) silogismo białoruski: (1.1) сілагізм bułgarski: (1.1) силогизъм czeski: (1.1) sylogismus duński: (1.1) syllogisme estoński: (1.1) süllogism fiński: (1.1) syllogismi francuski: (1.1) syllogisme hiszpański: (1.1) silogismo japoński: (1.1) 三段論法 (さんだんろんぽう, sandanronpō) jidysz: (1.1) סילאָגיזם (silogizm) kataloński: (1.1) sil·logisme łaciński: (1.1) syllogismus niemiecki: (1.1) Syllogismus norweski (bokmål): (1.1) syllogisme norweski (nynorsk): (1.1) syllogisme nowogrecki: (1.1) συλλογισμός rosyjski: (1.1) силлогизм słowacki: (1.1) sylogizmus słoweński: (1.1) silogizem starogrecki: (1.1) συλλογισμός szwedzki: (1.1) syllogism ukraiński: (1.1) силогізм węgierski: (1.1) szillogizmus włoski: (1.1) sillogismo