sandwicz ()
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy (1.1) złożona podwójnie kanapka z wędliną i/lub seremMaciej E. Halbański, Leksykon sztuki kulinarnej, Wydawnictwo „Watra”, Warszawa 1987, ISBN 83-225-0106-4, s. 165. rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) człowiek obnoszący po mieście dwustronne reklamy na plecach i na piersiach (2.2) osoba obciążona obowiązkiem opiekowania się zarówno własnymi dziećmi, jak i rodzicami w podeszłym wieku
(1.1) (2.1-2)
(2.1) Stryj Antka wtedy, na bezrobociu, zarabiał dość mizernie w charakterze ulicznego sandwicza, godzinami nosząc na sobie jakąś sklepową reklamę.
(1.1) kanapka
(1.1) – od nazwiska pomysłodawcy, Johna Montagu, lorda Sandwich (2.2) ;
angielski: (1.1) sandwich arabski: (1.1) سندويش białoruski: (1.1) сандвіч duński: (1.1) sandwich esperanto: (1.1) sandviĉo ukraiński: (1.1) са́ндвіч ; (2.1) са́ндвіч węgierski: (1.1) szendvics