ен ()
rzeczownik (1.1) dżin, bies, diabeł, demon, zły duch
(1.1) Бала саҡта уҡ ат ене ҡағылған Йәнтимер өсөн бындай әңгәмә йән рәхәте ине.Кәрим, Мостай. Әҫәрҙәр (биш томда). 4-се том: повестар, хикәйәләр, хәтирәләр. Өфө: Башҡортостан "Китап" нәшриәте, 1997, 10-сы б. → Dla Jantimira, który już w dzieciństwie zachwycał się końmi ( którego… dotknął duch konia), ta rozmowa była bardzo przyjemna.
ен ҡағылыу • ен кеүек эшләү