төп () töp
rzeczownik (1.1) podstawa (1.2) dno (1.3) głąb (1.4) pniak, kikut przymiotnik (2.1) główny, podstawowy
(2.1)
(2.1) Төп яҙыу — һыҙмалағы төрлө яҙыуҙарҙың береһе.Бикбаев Ф.М. Русско-башкирский словарь терминов и понятий по черчению. Тезаурус. – Уфа, Китап, 2008, стр. 90 → Napis główny to jeden z typów napisów, widocznych na rysunku technicznym. (2.1) Видеоға яҙған ваҡытта камераның горизонталь рәүештә урынлашыуы төп шарт.Хәйбуллина Р. Үҙ телеңдә ҡотла! "Ашҡаҙар" гәзите, 28 декабрь 2020. → Podstawowym warunkiem jest pozioma orientacja kamery podczas nagrywania wideo.
(1.2) күҙ эсе төбө → dno oka (2.1) төп һан → liczebnik główny
(2.1) баш
(1.1-3) түбә