grævling ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) borsuk
(1.1) en grævling, grævlingen, grævlinger, grævlingerne
(1.1) En gammel skrøne gik ud på, at grævlingen kunne angribe jægeren og bide sig fast i hans ben, som den først slap, når den hørte knoglerne knase. → Stary przekaz głosił, że borsuk może zaatakować myśliwego, wgryźć się w jego nogę i puścić ją dopiero, gdy usłyszy chrzęst miażdżonych kości.