__TOC__ Святовит ()
rzeczownik żywotny, rodzaj męski, nazwa własna (1.1) Świętowit
(1.1)
(1.1) В связи со Святовитом Саксон описывает следующий «плодородный» обряд, проводившийся после сбора урожая и, возможно, озимого сева: пирог круглой формы, сделанный почти в рост человека с использованием меда, приносился в дар божеству. → W związku ze Świętowitem Saxon opisuje następujący „płodny” rytuał, odbywający się po żniwach i ewentualnie zasiewach zimowych: jako dar dla bóstwa ofiarowywano okrągły placek z miodem, o wielkości zbliżonej do wysokości człowieka.
(1.1) бо́г Святови́т → bóg Świętowit
(1.1) Свентови́т
святитель , святость , освящение , святительство святить , святиться , освящать , освящаться , освятить святой, Святовитов, пресвятой, всесвятой, святейший свято
sztuczne zapożyczenie i transkrypcja , ze , które składa się ze kontynuantów → święty + -o- + -vitъ (przyrostek o niejasnym znaczeniu)
Святовит ()
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna (1.1) Świętowit
(1.1)
(1.1) Як видно з цитованого вище опису Святовита, його унаочнення складається з аксіологічно вагомих для давніх слов’ян оптичних знаків. → Jak widać z powyższego opisu Świętowita, jego wyobrażenie składa się z aksjologicznie znaczących dla dawnych Słowian znaków optycznych.
(1.1) бог Святови́т → bóg Świętowit
(1.1) Свентови́т
свято , свята , святенько , святечко , святонько , святість , свячення , святиня , святилище , святці , святоша , святенник , святенниця , святенництво , святенність , святитель , святець , святки , святкування , святковість , святочність святити , святитися , святкувати , святкуватися святий, свят, святенький, свячений, святенницький, святительський, святковий, святочний, святний, святешний святково, святочно, святешно
sztuczne zapożyczenie i transkrypcja , ze , które składa się ze kontynuantów → święty + -o- + -vitъ (przyrostek o niejasnym znaczeniu)
nie mylić z Світовид