kondemnata ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) w dawnym prawie polskim: wyrok skazujący wydawany zaocznie, pozbawiający tymczasowo możliwości sprawowania urzędu;

(1.1)

(1.1) Usłuż mi jeno przeciwko Bogusławowi tak sprawnie, to o dawne kondemnaty nie będziesz się potrzebował bać.

(1.1) kondemnacja

kondemnacja kondemnatka kondemnować

od II poł. XVII w.; → potępienie, wyrok zamiana regularnej końcówki -cja na -ta nie do końca jasna