kondemnata ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) w dawnym prawie polskim: wyrok skazujący wydawany zaocznie, pozbawiający tymczasowo możliwości sprawowania urzędu;
(1.1)
(1.1) Usłuż mi jeno przeciwko Bogusławowi tak sprawnie, to o dawne kondemnaty nie będziesz się potrzebował bać.
(1.1) kondemnacja
kondemnacja kondemnatka kondemnować
od II poł. XVII w.; → potępienie, wyrok zamiana regularnej końcówki -cja na -ta nie do końca jasna