diereza ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) diakryt w postaci dwóch kropek umieszczanych nad literą w celu zaznaczenia jej wymowy jako część oddzielnej sylaby; (1.2) w metryce: zbieżność granicy stopy akcentowej z granicą wyrazu;
(1.1-2)
(1.2) Na koniec pierwszej połowy pentametru przypada zawsze koniec wyrazu; zachodzi więc tutaj główna diereza, dzieląca wiersz na dwie równe częściZygmunt Samolewicz, Tomasz Sołtysik, Gramatyka języka łacińskiego. Część II, Lwów 1924..
dierezowy
(diaíresis) → rozdzielenie
W znaczeniu (1.1) wyrazu diereza nie należy utożsamiać z wyrazem umlaut; choć graficznie te znaki są identyczne, mają one inne zastosowania.
angielski: (1.1) diaeresis, dieresis; (1.2) diaeresis, dieresis duński: (1.1) trema / hiszpański: (1.1) crema , diéresis ; (1.2) crema , diéresis kataloński: (1.1) dièresi ; (1.2) dièresi niemiecki: (1.1) Trema ; (1.2) Diärese , Diäresis norweski (bokmål): (1.1) trema norweski (nynorsk): (1.1) trema szwedzki: (1.1) trema