irrumo ()
czasownik (1.1) penetrować penisem jamę ustną (często z użyciem przemocy i wbrew woli partnera), ruchać kogoś w pyskMarcin Loch, PEDICARE. Studium lingwistyczno-kulturowe z zakresu seksualności starożytnych Rzymian, rozprawa doktorska pod kierunkiem dr hab. Rafała Rosoła, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, 2019, s. 58, 63, 79, 249. (1.2) źle kogoś traktować, oszukać, omamić, wydymać kogośMarcin Loch, PEDICARE. Studium lingwistyczno-kulturowe z zakresu seksualności starożytnych Rzymian, rozprawa doktorska pod kierunkiem dr hab. Rafała Rosoła, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, 2019, s. 82‒83.A. McMaster, Note on the Oxford Latin Dictionary definition of irrvmo, „The Classical Quarterly”, 68(2), 2018, s. 714‒716, doi= 10.1017/S0009838818000459.
(1.1-2) irrumō, irrumāre, irrumāvī, irrumātum
(1.1) Vos, quod milia multa basiorum legistis, male me marem putatis? Pedicabo ego vos et irrumabo.Katullus, Pieśni, 16. → Uważacie, że jestem niemęski, bo przeczytaliście u mnie o tysiącach pocałunków? To ja was w dupę wyrucham i wyjebię w mordę. (1.1) Quid me, Thai, senem subinde dicis? Nemo est, Thai, senex ad irrumandum.Marcjalis, Epigramaty, IV, 50. → Dlaczego ciągle nazywasz mnie starcem, Taido? Nikt nie jest tak stary, by nie móc zasadzić komuś kutasa w pysk. (1.1) Elige [p]uel[l]a[m] ir[r]uman[dam] m[a]nu [po]llent nul(l)i negant.Corpus Inscriptionum Latinarum CIL IV.10197. → Wybierz dziewczynę do wyruchania w pysk; mają sprawne ręce, nikomu nie odmawiają. (1.2) O Memmi, bene me ac diu supinum tota ista trabe lentus irrumasti. Sed, quantum video, pari fuistis casu: nam nihilo minore verpa farti estis.Katullus, Pieśni, 28.10. → O, Memiuszu, długo miałeś mnie za nic i nieźle mnie ruchałeś w pozycji na plecach, powoli, całym tym twoim drągiem. Ale, jak widzę, znalazłeś się w podobnej sytuacji. Bo nie mniejszym chujem jesteś rozpychany i karmiony.
irrumator , irrumatio
Czasownik irrumo należy do słów obscenicznychJames N. Adams, Seksualizmy łacińskie, Tyniec: Wydawnictwo Benedyktynów, tłumaczenie Joanna Janik, 2013, ISBN 978-83-7354-461-1, s. 20, 170–171.. Czasownik fellare przeciwstawiany jest czasownikowi irrumare. Fellare odnosi się do działania partnera biernego i implikuje jego zaangażowanie, akt seksualny zgodny z jego wolą. Czasownik irrumare odnosi się do działania partnera aktywnego i może wiązać się z użyciem przemocy, dokonywaniem gwałtu. Często użycie tego słowa niesie za sobą negatywny ładunek emocjonalnyMarcin Loch, PEDICARE. Studium lingwistyczno-kulturowe z zakresu seksualności starożytnych Rzymian, rozprawa doktorska pod kierunkiem dr hab. Rafała Rosoła, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, 2019, s. 77.. Czasownik irrumare stosowany mógł być w inwektywach. W związku z wkładaniem komuś penisa do ust słowo to bywało także kojarzone z uciszaniem kogoś.