kägel ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) (w złożeniach) stożek (1.2) (w złożeniach) kręgiel (1.3) odstęp międzywierszowy (odległość pomiędzy podstawowymi liniami pisma w dwu sąsiednich wierszach)
(1) en kägel, kägeln; käglar, käglarna
(1.1) kon (1.3) radavstånd
złożenie rzeczownikowe kägelbana, kägelsnitt, kägelspel złożenie przymiotnikowe kägelformad, kägelformig
zobacz warianty: kägla