statsborgerskab ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) obywatelstwo
(1.1) et statsborgerskab, statsborgerskabet, statsborgerskaber, statsborgerskaberne
(1.1) Da jeg fyldte 18 år, fik jeg valget mellem dansk eller svensk statsborgerskab, jeg valgte at fortsætte med det svenske. → Gdy ukończyłem 18 lat, dano mi wybór między obywatelstwem duńskim a szwedzkim, zdecydowałem się pozostać przy szwedzkim.
(1.1) opnå/miste et (dansk) statsborgerskab → uzyskać/utracić (duńskie) obywatelstwo
(1.1) indfødsret, statsborgerret