żywy duch ()
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskoosobowy (1.1) jakakolwiek osoba
(1.1) zwykle ,
(1.1) W budynku nie ma żywego ducha, a miasto musi płacić za ten pustostan 25 tysięcy na miesiąc. (1.1) Zaczął wołać Tarasa, ogrodnika. Żywy duch nie odpowiedział na to wołanieLew Tołstoj, Wojna i pokój, wyd. J. Czaiński, Gródek 1894.. (1.1) Na zewnątrz grom, na zewnątrz błysk – ani żywego ducha (…)Marcin Malek, Znaki Żywego Alfabetu - Wybór Wierszy, 2015, str. 8. (1.1) Przy tobie nie ma żywego ducha. Co tam wkoło siebie chwytasz? Kogo wołasz, z kim się witasz?Adam Mickiewicz, Romantyczność (1.1) Oddziały hetmańskie przecwałowały niemal przez cały step, na swojej drodze nie napotkawszy żywego duchaHalina Zgółkowa, Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, 1994, str. 164.
(1.1) nie ma / nie było / nie byłoby / nie będzie żywego ducha • ani / ni żywego ducha • nigdzie / wkoło / wokół żywego ducha • nie dostrzegać / nie napotkać / nie spotkać / nie widzieć / nie zastać • żywy duch się nie ostał
(1.1) żywa dusza
niemal wyłącznie używane w przeczeniach, najczęściej w formie ; patrz sekcja kolokacje
angielski: (1.1) living soul, not a soul duński: (1.1) w przeczeniach ikke en sjæl, ikke en levende sjæl, ikke en mors sjæl portugalski: (1.1) vivalma