turzyca ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) , rodzaj roślin z rodziny ciborowatych; (1.2) roślina z rodziny turzyca (1.1) (1.3) samica tura leśnego (1.4) zajęcza lub królicza sierść
(1.1-4)
(1.2) Kwiatostan turzycy składa się z wzniesionych kłosów. (1.3) Ostatnia turzyca padła ze starości za króla Zygmunta.
(1.1) turzyca bagienna • turzyca brzegowa • turzyca owłosiona
(1.1) takson (1.2) roślina (1.3) krowa (1.4) sierść
tur , Tur , turoniek , turoń , turzycowate , Turzyn , Turzynów , Turzynek , Turzyniec , turzycowisko turzy, turzycowy, turzycowaty tur
angielski: (1.1) carex, sedge czeski: (1.1) ostřice duński: (1.1) star fiński: (1.1) sara niemiecki: (1.1) Segge szwedzki: (1.1) starr węgierski: (1.1) sás włoski: (1.1) carice ; (1.4) pelo della lepre